Í ár eru 10 ár síðan pabbi minn lést úr briskrabbameini. Hann barðist af mikillri hörku og fór bæði í lyfjameðferð og geisla en því miður bar meinið hann ofurliði og urðum við að kveðja eftir einungis 8 mánaða baráttu. Á því tímabili fór hann mikið í Ljósið þar sem hann fékk hlýju, ráðgjöf og samfélag sem skipti sköpum fyrir hann og okkur sem stóðum honum næst.

Fyrir um hálfu ári síðan tók fjölskyldan aftur á móti erfiðum fréttum þegar systir mín greindist með heilaæxli. Sem betur fer reyndist það góðkynja og var hægt að fjarlægja það með stórri aðgerð. Bataferlið hefur þó verið langt og krefjandi, og þar hefur Ljósið enn á ný komið til hjálpar. Þar hefur hún fengið að taka þátt í jafningafundum, endurhæfingu og öðru starfi sem er að hjálpa henni að byggja sig upp á ný.

Ljósið hefur því snert líf fjölskyldu minnar á tvo ólíka en mikilvæga vegu og fyrir það verð ég ævinlega þakklát.

Þess vegna hef ég ákveðið að hlaupa í Reykjavíkurmaraþoninu til styrktar Ljósinu og þeirra mikilvæga starfi. Ég tel mig alls ekki vera mikla hlaupakonu, þannig að 10km verður áskorun fyrir mig en hún er lítil í samanburði við þær áskoranir sem svo margir takast á við í veikindum sínum.