Ég ætla hlaupa til styrktar MS félaginu.

Grunaði aldrei að ég myndi senda frá mér svona en held að það muni bara hjálpa mér að sætta mig við orðinn hlut. fyrir 2 árum þá fékk ég greiningu að ég væri með taugasjúkdóminn MS. Þetta byrjaði sem náladofi undir báðum iljunum ég var í útlöndum á vegum vinnunnar og tengdi þetta bara við flugin. Eftir smá tíma heima fóru einkennin að aukast vinstri löppin var orðinn alveg dofinn og eftir að ég ætlaði að skokka aðeins á Crossfit æfingu og datt næstum því vegna þess að löppin fylgdi mér ekki þá hugsaði ég með mér jæja ég þarf að fara láta ath þetta eitthvað. Fólkið sem þekkir mig vita að ég er mjög sjúkdómahræddur þannig þetta tók á, eftir 70 min í segulóm tæki sem er BTW hræðilegt tæki þá kom þetta í ljós. Læknirinn sagði að ég væri búinn að vera með þetta í einhver ár án þess að hafa verið var við sjúkdóminn sem hún vildi meina að væri bara jákvætt þá væri líkaminn verulega hraustur og heilbrigður. Fékk þessa greiningu á miðvikudegi og veröldin hrundi, fyrsta sem ég sagði við lækninn var ertu að segja mér að ég endi í hjólastól!? Enn hún vildi ekki meina það ég er með svo kallað kast MS sem koma í köstum enn mögulega er hægt að halda þeim frá eða niðri með lyfjagjöf.

Staðan í dag er bara ágæt einkennin gengu mest öll til baka nema þessi dofi undir iljunum hann virðist ekki ætla að fara skemmdin á taugkerfinu hefur verið bara það mikil að mögulega mun þetta aldrei lagast ☹ hins vegar þá er ég búinn að fara í viðbjóðstækið (segulómum) núna x3 og hefur ekkert nýtt kast komið eftir að ég byrjaði í lyfjagjöfinni sem eru bara frábærar fréttir og virðist lyfið vera að virka eins og staðan er í dag. 

Ég er búinn að fá frábæran stuðning frá MS félaginu og ég er með frábæran taugalækni ásamt hjúkrunarfræðingunum sem eru allar yndislegar þess vegna langar mér að hlaupa til styrkar MS félagsins þau ásamt fjölskyldunni minni og auðvitað vinunum hafa látið mig finnast að þetta muni bara vera allt í lagi og ætla ég að leyfa mér að halda það 😊