Ég hleyp í minningu sonar míns, Hjalta Snæs, og fyrir alla þá sem vantar tilgang og tilheyrslu. Í mars 2025 breyttist líf mitt að eilífu þegar sonur minn, Hjalti Snær, tók sitt eigið líf, aðeins 23 ára gamall. Hjalti var á einhverfurófi og háði harða baráttu við geðrof síðustu tvö æviárin sín. Síðustu vikurnar í lífi hans voru fullar af von. Hann var kominn aftur til okkar, mættur til leiks og að reyna af öllu afli að finna sér hlutverk og tilgang í samfélaginu á ný. En kerfið brást honum. Á síðasta deginum sínum kallaði hann á hjálp og bað um aðstoð á endurhæfingarstöðinni þar sem hann bjó, en það var ekki hlustað. Þetta má ekki gerast aftur. Of mörg ungmenni upplifa sig eins og púslið sem passar hvergi inn, og þegar þau kalla eftir hjálp verður samfélagið og kerfið að svara. Þess vegna hleyp ég í Reykjavíkurmaraþoninu til að styrkja Hjaltastaði – þróunarverkefni sem stofnað er í minningu Hjalta Snæs. Markmiðið er að skapa stað þar sem ungt fólk fær að tilheyra, fær hlutverk og stuðning á jafningjagrundvelli, laust við stimpla og greiningar. Með því að heita á mig hjálpar þú mér að halda minningu Hjalta lifandi og byggja athvarfið sem hann og svo mörg önnur ungmenni sárvantaði og vantar enn. Hvert einasta áheit skiptir máli. Takk fyrir að hlusta og takk fyrir stuðninginn.

„Ég set mér það markmið að safna 230.000 kr. í minningu Hjalta Snæs sem varð 23 ára gamall, en draumurinn er auðvitað að fara langt fram úr því fyrir Hjaltastaði.“